| اميد براي درمان کوررنگي از طريق ژن درماني |
|
|
|
|
گروهي از دانشمندان آمريکايي توانستهاند توانايي تشخيص کامل رنگ را به ميمونهاي بالغي بازگردانند که بدون توانايي تمايز رنگهاي قرمز و سبز متولد شده بودند. در نشريه «Nature» تکنيکي که براي اين درمان در دانشگاه واشنگتن مورد استفاده قرار گرفته، تشريح شده است. پژوهشگران ميگويند؛ اگرچه هنوز بايد مطالعات بيشتري صورت گيرد ولي از همين روش ممکن است براي معالجه افرادي که دچار کوررنگي هستند، استفاده کرد. متخصصان تاکنون به اين فکر نيفتاده بودند که ممکن است مغز افراد را با استفاده از اين تکنيک به بازي گرفت. تاکنون اين طور تصور ميشد که اضافه کردن اطلاعات حسي تازهاي مانند گيرندههاي لازم بصري براي ديدن کامل رنگها را تنها ميتوان در دوران طفوليت يعني هنگامي که مغز شخص بيشترين قابليت تربيتپذيري را دارد، اضافه کرد ولي پروفسور جي نيتس و گروه همکار او توانستند در سلولهاي تشخيص دهنده نور در قسمت عقب چشم ميمونهاي نر بالغ، ژنهاي درمان کننده را قرار دهند. اين ژنها داراي کد دي ان اي مخصوصي بودند که به وسيله آن سلولهاي تشخيص دهنده نور ميتوانستند بين رنگ سبز و قرمز فرق بگذارند. تشخيصي که ميمونهاي نر مورد آزمايش فاقد آن بودند. اين آزمايشها نشان دهنده نتيجه بخش بودن ژن درماني بود و ميمونهايي که مورد معالجه قرار گرفته بودند توانستند تمام رنگها را بينند و در روي آزمايشهاي کامپيوتري بين تصاوير سبز رنگ و قرمز رنگ تفاوت قايل شوند. معالجه اين ميمونها 2 سال قبل صورت گرفته ولي از آن هنگام تاکنون توانايي تشخيص رنگها توسط اين ميمونها همچنان ثابت باقي مانده است. به نوشته بي بي سي، پروفسور نيتس و همکاران او وضعيت اين ميمونها را از نزديک تحت نظر قرار خواهند داد تا اثرات درازمدت درمان کوررنگي ميمونها را ارزيابي کنند. آنها اميدوارند که بتوانند براي معالجه اشخاصي که دچار کوررنگي هستند از همين روش استفاده کنند. کوررنگي در انسانها داراي اشکال متفاوت است. رايجترين شکل عدم تمايز بين رنگ سبز و قرمز است که موروثي است و در آن نقصي که در روي کروموزوم ايکس ژن تشخيص رنگ، وجود دارد، به نسل بعد انتقال مييابد. البته در برخي موارد کوررنگي به دليل بيماريهايي مانند از بين رفتن تدريجي بينايي چشم در اثر کهولت«macular degeneration» يا عوارض جانبي داروها است. |










